ڪھاڻيون

  • جولائی- 2020 -
    18 جولائی
    سنڌي ادب

    دنيا جي ڀيڙ ۾ وڃايل ھڪ مرڪ

    اڄ الائجي ڇو ھو مون کي ٻين ڏينھن کان وڌيڪ ڪجھ چپ چاپ ۽ مايوس پئي نظر آيو، نه چاھيندي به ان کان پچڻ جي ناڪام ڪوشش ڪيم، منير ۽ مان يونيورسٽي جي دور کان وٺي ئي روم ميٽ ھئاسين.

    وڌيڪ پڙھو
  • دسمبر- 2012 -
    24 دسمبر
    ٻارن جي دنيا

    ڀاڳ

    گذريل زماني جي ڳالھھ آھي ته ھڪڙي شھر ۾ ٻه ڀائر رھندا ھئا، وڏو ڀاءُ پئسي وارو ماڻھو ھوجڏھن ته ننڍو تمام غريب ھوندو ھو، ننڍو ڏاڍي محنت ڪندو ھو، ۽ وڏو مغرور ھو، ننڍي ڀاءُ وٽ محنت جي باوجود به ڪجھ نه بچندو ھو

    وڌيڪ پڙھو
  • نومبر- 2011 -
    15 نومبر

    آبُ آبُ ڪَندي مُئين

    ٻوليءَ باري ۾ ٻه پُراڻِيون ڳالهيون نَيون ڪَريون. پهرين:مُغلن ويلي گُجرات لَڳ ڪنجاھ ۾ ڪي وڏا عالِم هُئا مولوي غَنيمت. فارسي شاعر ھُئا فارسي ڪِتاب لِکِيائون. نانءُ ڪَمايائون. فارسي بَحَر ايڏو کُلي وَيُن جو عام ڳالھ به فارسيءَ ۾ ڪَرڻ لڳا. مَجال آ جو ڪَڏهن ڀُلجي به ڪو ديسي ٻول واتَئون ڪڍي ويهَن. ماڻهن سوُ وَس ڪَيا پر مولوي جَن نَه ٿِڙِڪيا. هِڪ ڏينهن ڇا ٿيو مولوي سڳورن پنهنجي مُنهِن ويٺي فارسي شعر پَڙهيا ته هِڪ ڏينڀوُ گوڏ ۾ وَڃي گھِڙِيَن. ڏينڀوءَ ڏَنگيو ته مولوي جَن اوٽارجي وَيا گوڏ تي ڌَڪُ هڻي دانهن ڪَيائون

    وڌيڪ پڙھو
Back to top button