ٻارن جي دنيا

  • ڳڻپ

    0 کان 9 تائين ڳڻپ

    وڌيڪ پڙھو
  • اکرن کي ترتيب ڏيو

    مائوس جي مدد سان اکرن کي ترتيب ڏيو

    وڌيڪ پڙھو
  • تختي

    ھن فليش مووي ۾ سنڌي الفابيٽ جا 52 اکر ڏيکاريا ويا آھن.

    وڌيڪ پڙھو
  • پانڊا جون عادتون ۽ حرڪتون

    اوھان ٽيليويزن تي پانڊا جانور ضرور ڏٺو ھوندو يا ان جون تصويرون ڪتابن ۾ ڏٺيون ھونديون، ھي چين جو امن پسند ۽ سادو مزاج رکندڙ جانور آھي. اچوته پانڊا جي باري ۾ وڌيڪ ڄاڻ حاصل ڪريون

    وڌيڪ پڙھو
  • کل ته سھي

    ھڪ دفعي ٽي ڄڻا سفر ڪري رھيا ھئا، ھڪ آمريڪي، ٻيو روسي ۽ ٽيون پاڪستاني.

    وڌيڪ پڙھو
  • ڪڪڙ ٻانگ ڇو ڏيندو آھي؟

    جاپاني تحقيق ڪندڙن جو چوڻ آھي ته ڪڪڙ صبح سوير ان لاءِ ٻانگ ڏيندو آھي ته ان جي اندرجبلتي ان کي ٻڌائيندي آھي ته صبح جو وقت ٿي ويو آھي صبح سويري اسان سڀ ڪڪڙوڪون جي آواز ٻڌندا آيا آھيون ۽ اھا ھڪ گھڙي جيان وقت تي ھوندي آھي جنھن کان پوءِ اوڀر کان نئين ڏينھن جو سج اڀرندو آھي.

    وڌيڪ پڙھو
  • ڀاڳ

    گذريل زماني جي ڳالھھ آھي ته ھڪڙي شھر ۾ ٻه ڀائر رھندا ھئا، وڏو ڀاءُ پئسي وارو ماڻھو ھوجڏھن ته ننڍو تمام غريب ھوندو ھو، ننڍو ڏاڍي محنت ڪندو ھو، ۽ وڏو مغرور ھو، ننڍي ڀاءُ وٽ محنت جي باوجود به ڪجھ نه بچندو ھو

    وڌيڪ پڙھو
  • آبُ آبُ ڪَندي مُئين

    ٻوليءَ باري ۾ ٻه پُراڻِيون ڳالهيون نَيون ڪَريون. پهرين:مُغلن ويلي گُجرات لَڳ ڪنجاھ ۾ ڪي وڏا عالِم هُئا مولوي غَنيمت. فارسي شاعر ھُئا فارسي ڪِتاب لِکِيائون. نانءُ ڪَمايائون. فارسي بَحَر ايڏو کُلي وَيُن جو عام ڳالھ به فارسيءَ ۾ ڪَرڻ لڳا. مَجال آ جو ڪَڏهن ڀُلجي به ڪو ديسي ٻول واتَئون ڪڍي ويهَن. ماڻهن سوُ وَس ڪَيا پر مولوي جَن نَه ٿِڙِڪيا. هِڪ ڏينهن ڇا ٿيو مولوي سڳورن پنهنجي مُنهِن ويٺي فارسي شعر پَڙهيا ته هِڪ ڏينڀوُ گوڏ ۾ وَڃي گھِڙِيَن. ڏينڀوءَ ڏَنگيو ته مولوي جَن اوٽارجي وَيا گوڏ تي ڌَڪُ هڻي دانهن ڪَيائون

    وڌيڪ پڙھو
  • محنت ڪريو ٻارو محنت ڪريو

    نڪما بڻجي ويندئو، ڪامياب ڪڏھن نه ٿيندئو محنت ڪندئو حاصل ڪندئو بلند مقام علم ڏانھن ڏانھن قدم وڌايو اجايو وقت نه وڃايو اڪثر وقت مطالعي ۾ گذاريو ٿيندئو ڪڏھن نه ناڪام

    وڌيڪ پڙھو
  • ناني امان قسط 4

    ناني امان اسان کي اڪثر ڪهاڻيون ٻڌائيندي هئي. هڪ دفعي اسان ناني امان جي ڳوٺ ويل هيا سين. سياري جي مند هئي ناني امان وٽ رڌڻي ۾ وچ تي چار ڪنڊن سان چلهه ٺهيل هوندي هئي، ان جي وچ تي مٽيءَ جا ٺهيل مارنگ رکيل هوندا هيا اتي ماني ۽ رڌ پچا ءٌ ٿيندو هيو۽ سيءَ کي گهٽائڻ لاءِ مچ ٻاريو ويندو هيو.اتي سڀ سياري ۾ چلهه جي چوڌاري ويهي ڪچهري ڪندا هيا ۽ اسان آرام سان ويهي سندس ڳالھيون ٻڌندا هيا سين. هڪ دفعي اسان چلهه تي ويٺا هيا سين ته چلهه جي واٽ تي وڏي ٿوڻي( وڏي ڏار جي ڪاٺي) پئي هئي اتان لگهندي هڪ ٻه ماڻهو ٿا ٻڙيا، پر ڪنهن اها کنئين ڪونه ناني امان اسان مان ٻن کي چيو ته گڏجي اها ڪاٺي کڻي هڪ پاسي رکو.

    وڌيڪ پڙھو
Back to top button